The Prince of Mist

Na de eerste momenten van pure paniek opende Roland zijn ogen en zag wat hem naar de zeebodem trok. Even dacht hij dat hij hallucineerde, want wat hij zag was niet een solide vorm, maar iets wat leek op hooggeconcentreerde vloeistof, een koortsachtig bewegende sculptuur die constant veranderde terwijl Roland probeerde zich uit diens dodelijke omhelzing te bevrijden. Het waterschepsel wrong zich in bochten en Roland werd geconfronteerd met het spookachtig gezicht dat hij in zijn dromen had gezien, het gezicht van de clown. De clown opende twee enorme kaken met lange hoektanden, scherp als slagersmessen, en zijn ogen groeiden tot ze zo groot waren als schotels. Roland voelde dat hij bijna geen lucht meer had. Het schepsel, of wat het ook was, kon veranderen in wat het maar wilde en zijn bedoelingen leken duidelijk: het wilde Roland het scheepswrak in trekken. Terwijl Roland zich afvroeg hoe lang hij zijn adem nog zou kunnen inhouden voor hij het op moest geven en water zou inademen, besefte hij dat het licht om hem heen was verdwenen. Hij was in de buik van de Orpheus, omgeven door totale duisternis.

In 1992 begon Carlos Ruiz Zafón zijn carrière als schrijver. Zijn eerste boek werd ‘De Nevelprins’. Jaren later werd Zafón wereldberoemd met zijn boek ‘De Schaduw van de Wind’, een boek dat zich afspeelde in Barcelona, ten tijde van het schrikbewind van Franco. In 2010 kon eindelijk, na een juridische strijd, het eerste boek van Zafón in Nederland worden uitgegeven. Het boek las ik op tweede kerstdag tijdens een treinreis naar Groningen en terug in één adem uit. De Spaanse schrijver heeft het vermogen om je mee te nemen in zijn verhaal. Gevoelens van hoofdpersonen raken jezelf als lezer en je ruikt haast de zilte lucht dat het kustplaatsje omgeeft.
De Nevelprins vertelt het verhaal van een gezin dat de grote stad ontvlucht voor de naderende oorlog. Ze belanden in Saai-aan-Zee en betrekken daar een houten huis aan het strand. Net als een zware storm die van zee het land in buldert, nadert het onheil het gezin al vanaf de eerste bladzijden van het boek. Ogenschijnlijk onschuldige taferelen blijken het grote gevaar in te luiden. Een stationsklok die terugloopt, een kat die wordt geadopteerd en een in mist gehulde beeldentuin met circusfiguren. Broer en zus Max en Alicia raken bevriend met Roland, een jongen die is opgegroeid in het kustplaatsje en al jaren duikt naar een scheepswrak. De Orpheus is 25 jaar eerder in een ongewone storm gezonken. Eén van de toenmalige opvarenden wil na al die tijd alsnog een rekening vereffenen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s